गझल - म्हणतात लोक येथे
नुसताच जर दिखावा करतात लोक येथे
मग आरशास कैसे भुलतात लोक येथे
वरवर खुशालचेंडू धरतात लोक येथे
शब्दास जागणारे मरतात लोक येथे
ही स्मारके कुणाची अन् बांधली कुणी ही
जातात "अन् तरीही" उरतात लोक येथे
मी ऐकणार नाही आता पुन्हा मनाचे
म्हणतात अन् पुन्हा मग फसतात लोक येथे
कळलाच ना जराही संदर्भ सावलीचा
होताच सांज मग का झुरतात लोक येथे
खूपतो भलेपणाही डोळ्यांमध्ये स्वतःच्या
कण होत कंकराचा सलतात लोक येथे
अस्तास जात नाही जर सूर्यही कधीचा
असुनी उजेड त्याचा विझतात लोक येथे
इतराहुनी निराळी लिहिली कधी कशी ही
ही गझल चंदनाची म्हणतात लोक येथे
चंदना सोमाणी ©®
मग आरशास कैसे भुलतात लोक येथे
वरवर खुशालचेंडू धरतात लोक येथे
शब्दास जागणारे मरतात लोक येथे
ही स्मारके कुणाची अन् बांधली कुणी ही
जातात "अन् तरीही" उरतात लोक येथे
मी ऐकणार नाही आता पुन्हा मनाचे
म्हणतात अन् पुन्हा मग फसतात लोक येथे
कळलाच ना जराही संदर्भ सावलीचा
होताच सांज मग का झुरतात लोक येथे
खूपतो भलेपणाही डोळ्यांमध्ये स्वतःच्या
कण होत कंकराचा सलतात लोक येथे
अस्तास जात नाही जर सूर्यही कधीचा
असुनी उजेड त्याचा विझतात लोक येथे
इतराहुनी निराळी लिहिली कधी कशी ही
ही गझल चंदनाची म्हणतात लोक येथे
चंदना सोमाणी ©®

No comments:
Post a Comment