गझल - हेच वाटले होते

गझल - हेच वाटले होते 

हरता हरता जिंकू आपण हेच वाटले होते
सुटला नव्हता पेच तरी पण हेच वाटले होते

किती काहिली, तगमग होती तुला भेटण्याआधी
रुसला होता लहरी श्रावण हेच वाटले होते

शुल्लक होते कारण उगीच भांडत होते दोघे
पेटत गेला वाद अकारण हेच वाटले होते

विसरत नसतो जरी छवी तो, तरी विसरला अंती
जुन्या रूपाला नवीन दर्पण हेच वाटले होते

छळले नव्हते इतके त्याने छळले आहे आता
छळण्यालाही असेल कारण हेच वाटले होते

याच्या आधी तूच दिलेला घाव कोवळा होता
म्हणून साधा नसेल तो व्रण हेच वाटले होते

चंदना सोमाणी ©®

गझल - रंग बेरंग

गझल - रंग बेरंग 

करतात हे ऋतूही बघ राग राग आता

हे सूर्य चंद्र तारे सारे महाग आता 

एकी कुठे दिसेना, का रंग वेगळे हे

का ढंग भावनांचा झाला कजाग आता

हे हाल पाहवेना झाले किती फुलांचे 

गेले गळून सारे, सारे पराग आता 

ही आगही जळेना, विझले चिराग सारे 

येईल का उद्याला वेळीच जाग आता

ना राहिली नदीला ती ओढ सागराची 

अन् दाखवी किनारा खोटाच त्याग आता 

का रंग होत गेला बेरंग या धरेचा

रंगीत राहिला ना कुठलाच भाग आता

पाहू कसे कुण्याही दुर्दु:ख वंचितांचे 

का लावला सुखाने त्याला सुराग आता

उरला असा कितीसा हा काळ जीवनाचा 

सोडून जायचे का काशी प्रयाग आता

चंदना सोमाणी ©®

मराठी गझल - वन-वे

मराठी गझल - वन-वे

सुंदर आहे...फसवे आहे 

जग कवितेचे कडवे आहे 

डाव्यालाही कळते आहे 

जे आहे ते उजवे आहे

आई इतकी माया करतो

मन बापाचे हळवे आहे

नाते आहे म्हणजे सोबत

रुसवे आहे फुगवे आहे

प्राण ओततो मातीमध्ये 

सुख डोळ्यांचे हिरवे आहे

परतीच्या ह्या वाटेवरचा 

मृत्यू केवळ वन वे आहे

चंदना सोमाणी ©