मराठी गझल - जणू

 

गझल - जणू 

नजारा छानसा दिसला जणू...
सुखाने वाफसा धरला जणू...

चला सुरुवात झाली चांगली
मला मिसरा उला सुचला जणू...

जसा हातात आला आरसा
भ्रमाचा भोपळा फुटला जणू...

खरे बोलायचे होते जिथे
तिथे खोटेपणा डसला जणू...

जरा पाणावले डोळे तिचे
मखर अश्रूंमधे सजला जणू...

खरा उरला कुठे हा कायदा
इथेही न्याय तर हरला जणू...

तसा तर भास की आभास हा
अहम् माझ्यातला गळला जणू...

चंदना सोमाणी ©®

तानापिहिनिपाजा...

रंगधनुष्याच्या रंगांशी खेळताना किती मज्जा येते माहीत आहे का? हा अनुभव मला रांगोळी काढतांना येतो. हे रंग जीवनात असेच उतरत असतात सुख दुःखाच्या माध्यमातून, आणि रंगाने खेळताना ते आपल्या जीवनात उतरवताना नितांतसुंदर सुख देऊन जातात....

प्रत्येक रंगाला जीवनात एक वेगळंच स्थान असतं

जसे आपल्याला माहीतच आहे...

धवल रंग म्हणजे पावित्र्याचा...

& आकाशी निळा....शांतीचा....

आकाश आणि सागर......अथांग 

तसेच आपला सर्वांचा आवडता गुलाबी रंग म्हणजे प्रेमाचा प्रतीक

पिवळा रंग मैत्रीचा म्हणूनच मजबुतीचा...

हिरवा निसर्गाचा.....जो मनाला सुखावून जातो...

लाल म्हणजेच तांबडा शुभ....म्हणून तर तो स्त्रियांच्या माथी असतो आपल्या जोडीदाराच्या शुभचिंनासाठी, सौभाग्याचे लेणे म्हणून....

नारंगी रंग तेजस्वी.....जसा सुर्य, जो आपल्या तेजाने संपूर्ण सृष्टी व्यापून टाकतो....

असे हे विविध रंग...

आपल्या आयुष्यात "तानापिहिनिपाजा" इंद्रधनुषी रंग सुखाची उधळण करत असतात. फक्त ते सुख आपल्याला आपल्या जीवनात उतरवण्याची कला आत्मसात पाहिजे....मग जगातले सर्व सुख आपलेच....नाही का..?

चंदना सोमाणी ©®  

चार ओळी - २०

 घरंगळलेला पहिला अश्रू 

अन् रडू नकोस खूणावणारे बोट

कळले मला तेव्हाच

तुझ्या मिठीत नव्हती रे खोटं

चंदना सोमाणी ©®

चार ओळी - १९

 मनसोक्त भिजलेल्या क्षणाने

मला येऊन विचारले

हे चित्र आपल्या आठवणींचे 

मनात कसे चितारले

चंदना सोमाणी ©®

मराठी गझल - एकेक पाकळी

गझल - एकेक पाकळी 

एकेक पाकळी गळणार शेवटी

मृत्यो तुझ्या खुणा दिसणार शेवटी 

बांधून घेतली लेणी सुबक जरी
कोरीव दुःखही हसणार शेवटी

किंतू मनातला काढून टाकला
पण वाद हा जुना उरणार शेवटी

वेचू नकोस तू कण कण मनातले
अंदाजही तुझे चुकणार शेवटी

हा चेहरा नको अन् आरसा नको
प्रतिमाच आपली फसणार शेवटी

हेतू न चांगला तू हे म्हणू नको
तो मर्म त्यातला कळणार शेवटी

हा देह जाळला मी चंदनापरी
राखेतही फुले फुलणार शेवटी

चंदना सोमाणी ©®

मराठी गझल - हो ना..?

गझल - हो ना..?

आतल्या कोलाहला तू शांत होना

पाहिजे आहे तुला एकांत.. हो ना ?

मेणबत्ती आणि रस्ता.. ह्याच गोष्टी 

वासनेला अंत ना सीमांत.. हो ना ?

घर जळाले तर जळू दे.. काय जाते 

फक्त आपण वाचतो वृत्तांत..हो ना ?

ढग जमा झालेच आहे जर मनावर

हाच अश्रूंचा खरा सिध्दांत.. हो ना ?

प्रेम करतो आणि म्हणतो प्रेम नाही

बोलतो खोटे किती धादांत.. हो ना ?

वाळवंटातून जातो मार्ग माझा

हा तसा नाही फुलांचा प्रांत..हो ना ?

जर सुखांचा पाहिजे गोतावळा तर

दांभिकांचा अंत कर कृतांत होना

चंदना सोमाणी ©®

चार ओळी - १८

एक निशांत कातरवेळ 

आणि दाटून आलेले ढग 

मनातल्या कोरड्या भावनाही 

अवचित भिजून जातात मग 

चंदना सोमाणी ©®

मराठी गझल - दिवा

गझल - दिवा

मिट्ट काळोखात सुद्धा तेवतो आहे दिवा
अन् स्वतःच्या भोवती अंधारतो आहे दिवा

पेटला होता निखारा काजळीच्या आतही
शेवटी विझला तरीही धुमसतो आहे दिवा

घात केला आपल्यांनी आणि आली संकटे
पांगळ्या पायांसवे तेजाळतो आहे दिवा

लुप्त झालेल्या दिशांची एक काळी रेघ तू
हे असे म्हणता क्षणी आभाळतो आहे दिवा

धूळ चढलेल्या क्षणांचा मागतो आहे ठसा
ह्या कुण्या गावात आता हरवतो आहे दिवा

वादळे आली किती अन् वादळे गेली किती
पण युगांचा वारसा सांभाळतो आहे दिवा

चंदना सोमाणी ©®