मराठी गझल - होत गेला

गझल - होत गेला 

निष्पर्ण होत गेला 

तो कर्ण होत गेला 

सांडून रंग सारे 

निर्वर्ण होत गेला 

हा बाण वेदनांचा 

आकर्ण होत गेला 

प्रत्येक शब्द माझा 

संवर्ण होत गेला 

जाळून देह सारा

उत्पर्ण होत गेला 

चंदना सोमाणी ©®

मराठी गझल - दुःख माझे

गझल - दुःख माझे

तुला कळलेच नाही दुःख माझे

जरी हे बारमाही दुःख माझे

फुलांशी वैर नव्हते फारसे पण..

तरी सलतेच काही दुःख माझे

पुन्हा भेटू नको म्हणणेच नाही

असो आता प्रवाही दुःख माझे

सलोखा ठेवला होता सुखाशी 

पुढे देणार ग्वाही दुःख माझे

तसे तर दुःख निवडू की तुला मी

अरे ही वेदनाही दुःख माझे

कधी ना संपणारा हा दुरावा

तरीही बादशाही दुःख माझे

तुला पाहून हे कळते मलाही

किती छळते तुलाही दुःख माझे

चंदना सोमाणी ©®

मराठी गझल - जखम उर्मिलेची

गझल - जखम उर्मिलेची

का आत आत माझ्या अंधार कोसळे

हा सूर्य कोणता जो माझ्या सवे जळे

ठेवीन दिमकतीला मी शेकडो झरे

देईल काय धोका राखील जो तळे

नजरेसही दिसेना शोधू तरी कुठे

ही जखम उर्मिलेची आतून साकळे

हा प्रश्न पावसाला पडलाच शेवटी

अश्रू तरी कुणाचे सर्वात वेगळे

मी जोजवू कसे या दुःखास पोरक्या

पाहून दुःख माझे काळोख तळमळे

कोणीतरी उगीचच हा वाद घातला

भरणार ना कधीही शेतातले खळे

अदृश्य होत गेली ही अक्षरे कशी

लिहिले जरी कितीही कोरेच हे फळे

चंदना सोमाणी ©®

मराठी गझल - कैकदा

गझल - कैकदा 

अनुभवली मी ओल कैकदा 

इतकी गेले खोल कैकदा

विरून जाते फिरून येते 

काळासोबत गोल कैकदा

सोडत त्याचा जुना अबोला 

चाफा म्हणतो बोल कैकदा

उरले नाही मागे काही 

उरण्याला ना मोल कैकदा 

सावरताही आले नाही 

तसाच गेला तोल कैकदा

भासवून मग खऱ्यासारखा 

खोटा ठरतो रोल कैकदा

अपवादाला कारण पुरते 

वादच ठरतो फोल कैकदा

चंदना सोमाणी ©®