गझल - आरसा
का असा पारा उडाला स्वैर झाला आरसा
गैर मी नाही तरीही गैर झाला आरसा
आपलेपरकेपणाचा भाव जर होता खरा
मग कुणाच्या चेहऱ्याचा... वैर झाला आरसा
आसवे होती खुळी ती, जी न झाली मोकळी
झाकुनी डोळे स्वतःचे गैर झाला आरसा
छान झाले द्वेष मिटला मोकळा झाला ऋतू
पाहुनी आता मला निर्वैर झाला आरसा
मीच माझ्या आत जेव्हा पाहिले डोकावुनी
अंतरीच्या वेदनांची सैर झाला आरसा
चंदना सोमाणी ©®
No comments:
Post a Comment