गझल - धूसर धूसर नाती
धूसर धूसर रस्ते सगळे धूसर धूसर नाती
ओल्या हिरव्या जखमा आणिक काही भिजल्या राती
दोन क्षणांचे दोन किनारे काय म्हणावे याला
या जन्माची त्या जन्माशी नाळ जोडते माती
कोण कुणास्तव इथे जन्मलो काही कळले नाही
भिजून सुध्दा पुन्हा राहिल्या इथे कोरड्या वाती
पान फुलांचा बहर कोवळा तरी वाकते फांदी
सांभाळुन घे मला सांगतो हात दिलेला हाती
आकाशाशी हितगुज करते क्षितिजावरती धरती
जणू सांगती एकामेका तू माझा सांगाती
चंदना सोमाणी ©®
No comments:
Post a Comment