गझल - पहाटवारा
आभाळाच्या उरी दाटतो पहाटवारा
सरींप्रमाणे कुठे बरसतो पहाटवारा
कालिंदीच्या डोहाकाठी अबोल होतो
घुटमळतो अन् पुन्हा वाहतो पहाटवारा
पैज लावतो कोणासोबत माहित नाही
क्षितिजाच्याही पुढे धावतो पहाटवारा
धुके धुमसते जेव्हा जेव्हा मनात माझ्या
प्रभातकाळी शीळ घालतो पहाटवारा
थकल्यावरती रात फुलांची...हळूच सारे
नभातले मग दीप विझवतो पहाटवारा
चंदना सोमाणी ©®
No comments:
Post a Comment