गझल - अन् बहाव्याची फुले
ही उन्हे माझी तरी भाळू कशी
अन् बहाव्याची फुले टाळू कशी
दोन डोळ्यांसारखे ना भेटले
सुख असो की दुःख कवटाळू कशी
वेदना जर देत गेली वेदना
आसवे कोणा पुढे ढाळू कशी
साथ त्याने जन्मभर नाही दिली
एकटी वचने कशी पाळू कशी
माहिती आहे मला माझीच ती
पण व्यथेची माळ मी माळू कशी
सोसली आजन्म ज्याने काहिली
ती उन्हे मी आज सांभाळू कशी
हीच चिंता सोबतीला शेवटी
ही चिता माझी मला जाळू कशी
चंदना सोमाणी ©®
No comments:
Post a Comment