मराठी गझल - शब्दांनाही सूर भेटता

 

गझल - शब्दांनाही सूर भेटता

शब्दांनाही सूर भेटता मिठीत हरखे गाणे
दुःख असे का हसून जाते मधून केविलवाणे

मला भेटण्या दूर दूरवर येती वादळवाटा
या वाटांवर कोण फेकते सुखदुःखाचे नाणे

राधा राधा म्हणता-म्हणता शामच हरवत गेला
पावरीत मग कोण फुंकते कुठले विरहतराणे

साध्यासोप्या जीवनातल्या साध्यासोप्या गोष्टी
वळणावरती तरी भेटती काही दीडशहाणे

आसुसलेला ढग एखादा गडगडतो, बावरतो
पाउस पडतो तेव्हा पिकते चोचीमधले दाणे

सूर्यालाही कोण विझवितो रात्ररात्रभर सांगा
काळोखाला भेटण्यासही असेल कोण दिवाणे

चंदना सोमाणी ©®