Followers

Thursday, 30 November 2023

जगता यायला हवं


संपादक- संतोष थोरहाते 
 
जगता यायला हवं...

कुठल्याही गोष्टीचा अट्टाहास का ? सौंदर्य हे शोधता यायला हवं, जीवन हे जगता यायला हवं.तिने फोन ठेवला आणि मनात फक्त हेच विचार घोंगावत राहिले...
इकडच्या-तिकडच्या गप्पा करता करता ती अचानक शांत झाली, फोन कटला की काय? असे वाटून कानावरचा फोन काढून पाहिला तर फोन सुरूच पण शांतता... "काय गं काय झाले?"
"जे आवडत नाही तेच घडतंय माझ्यासोबत"
"म्हणजे, म्हणजे काय घडलं आता?" "अगं, शेजारच्या मैदानात मुले खेळत होती, अचानक बॉल दारापुढे... मुलांनी आजी बॉल फेका... आजी बाॅल द्या... चा नाराच लावला, असा राग आला काय सांगू तुला"
" त्यात काय राग येण्यासारखे आहे गं"
 "अगं, आजी काय इतक्यात, माझं काय वय झालंय का? मला नाही आवडत हे आजी बिज्जी.. का कुणास ठाऊक पण; मला या वाढत्या वयाची भीती वाटते."
"भीती वाटणे स्वाभाविक आहे पण; त्यात वाईट वाटण्यासारखं काहीच नाही, नॅचरल आहे...वाहत्या काळासोबत पोहता यायला हवं, काळ थांबत नाही मग हे रूप, रंग, वय कसे थांबणार तिने फोन ठेवला तरी विचार संपत नव्हते... 
सहाजिकच आहे, सौंदर्याच्या मोहातून बाहेर पडणं सोपं नाही. कोणाला नको असतं रूपाचं लेणं..  
तिचं मन मला कळत होतं. तिची ती चिडचिड, ती घुसमट समजत होती. निसर्गचक्रा पुढे कोणाचं कसं आणि काय चालणार, ते त्याचं काम अविरत करणार हेच खरं...
मीदेखील वयाच्या त्याच वळणावर होते... जिथं तिचं मन वाढतं वय लपवण्याची केविलवाणी धडपड करत होतं, तर मी ते सहज स्वीकारलं होतं आणि तिने नाही इतकाच काय तो फरक...
'बालपण देगा देवा' असं म्हणतो पण आपण रमतो ते तारुण्यातच. ते वयही असतं तितकंच देखणं मग भुरळ पडणारच ना. परंतु वयाच्या प्रत्येक वळणावर एक सौंदर्य दडलेलं असतं ते शोधता यायला हवं आणि जगता यायला हवं...
विचारात कोरडेपणाही स्वभाविक आहे पण; वाढत्या वयात मायेचा ओलावा ही तितकाच असतो. "आजीपण" म्हणजे निसर्गाने दिलेलं दुसरं मातृत्वच आहे आणि ते तितकंच गोड आहे. अगदी साताऱ्याच्या कंदी पेढयांसारखं.. 
त्याचा गोडवा जसजसा वाढत जातो  तसं तसं आपण त्यात एकरूप होत जातो अगदी वाढतं वयही विसरून, त्यास सहज स्वीकारून आणि त्याच आईपणात स्थिरावून.  सौंदर्य हे आरशात नाही तर मनात हवं, आरसा कायम बाह्य सौंदर्य दाखवेल पण मन हे विचारांचे सौंदर्य... जे अजिंठ्याच्या लेण्यांहून सुंदर... नुकत्याच उमललेल्या कळी कडे पाहताना जेवढा आनंद होतो तितकाच फुलांकडे पाहताना...होतो ना...? 
हे तसंच आहे, फक्त पाहता यायला हवं आणि जगता यायला हवं...

चंदना सोमाणी पुणे 

🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹

No comments:

Post a Comment

कितनी बातें...

कितनी बातें...  हममें तुममें रह जाती हैं कितनी बातें चश्म-ए-नम भी कह जाती हैं कितनी बातें सब्र की पाबंदी तो नाज़िल है जुबां पे, ख़ामोशी में ...